The owlجغد

در این وقت شبیه یک جغد شده بودم ولی ناله‌های من در گلویم گیر کرده بود، و به‌شکل لکه‌های خون آنها را تف می‌کردم.

At that moment I had become like an owl, but my moans were caught in my throat, and I spat them out in the form of spots of blood.

شاید جغد هم مرضی دارد که مثل من فکر می‌کند!

Perhaps the owl too has an illness that makes it think like me!

سایه‌ام به دیوار درست شبیه جغد شده بود و با حالت خمیده نوشته‌های مرا به‌دقت می‌خواند.

My shadow on the wall had become exactly like an owl and, bent over, was carefully reading my writings.