The grave by the dry riverقبرستان

بعد از آنکه مدتها رفتیم نزدیک یک کوه بلند بی‌آب و علف، کالسکهٔ نعش‌کش نگه داشت.

After we had gone on for a long time, near a tall mountain without water or vegetation, the hearse stopped.

پشت کوه یک محوطهٔ خلوت آرام و باصفا بود، یک جایی که هرگز ندیده بودم و نمی‌شناختم، ولی به‌نظرم آشنا آمد.

Behind the mountain was a deserted, peaceful and pleasant enclosure, a place I had never seen and did not know, yet it seemed familiar to me.

به‌نظر می‌آمد که تاکنون کسی پایش را در این محل نگذاشته بود.

It seemed that no one had set foot in this place before.

«اینجا شاعبدالعظیمه، جایی بهتر از این برات پیدا نمیشه، پرنده پر نمیزنه ها...»

“This is Shah Abdol-Azim; you will not find a better place than this; not a bird stirs here, eh...”

دور خودم را نگاه کردم؛ اینجا محوطهٔ کوچکی بود که میان تپه‌ها و کوههای کبود گیر کرده بود.

I looked around me; this was a small enclosed place caught between hills and blue mountains.

این محل دنج، دورافتاده و بی‌سروصدا بود.

This place was secluded, remote, and without noise.

بعد قلوه‌سنگ و شن آوردم و رویش پاشیدم تا اثر قبر به‌کلی محو بشود به‌طوری که هیچ‌کس نتواند آن را تمیز بدهد.

then I brought pebbles and gravel and scattered them on top, so that every trace of the grave would disappear and no one could distinguish it.

به‌قدری خوب این کار را انجام دادم که خودم هم نمی‌توانستم قبر او را از باقی زمین تشخیص بدهم.

I did this so well that even I could not distinguish her grave from the rest of the ground.

چشمی که خودش آنجا نزدیک کوه کنار تنهٔ درخت سرو، پهلوی رودخانهٔ خشک به‌خاک سپرده شده بود.

Eyes whose owner had been buried there near the mountain by the trunk of the cypress tree, beside the dry river.

اولین چیزی که جستجو کردم گلدان راغه بود که در قبرستان از پیرمرد کالسکه‌چی گرفته بودم؛ ولی گلدان روبروی من نبود.

The first thing I searched for was the Ragha vase that I had taken from the old carriage driver in the cemetery; but the vase was not before me.