The old man vanishes into the mist with the jar

از شدت اضطراب مثل این بود که از خواب عمیق و طولانی بیدار شده باشم!

From the intensity of my anxiety, it was as though I had awakened from a deep and lengthy sleep!

چشمهایم را مالاندم. در همان اطاق سابق خودم بودم.

I rubbed my eyes. I was in my same former room.

تاریک‌روشن بود و ابر و میغ روی شیشه‌ها را گرفته بود. بانگ خروس از دور شنیده می‌شد.

It was half-light, and cloud and mist covered the windowpanes. A rooster’s crow could be heard from far away.

در منقل روبرویم گلهای آتش تبدیل به خاکستر سرد شده بود و به‌یک فوت بند بود.

In the brazier before me the glowing embers had become cold ash and hung upon a single puff of breath.

حس کردم که افکارم مثل گلهای آتش پوک و خاکستر شده بود و به‌یک فوت بند بود.

I felt that my thoughts, like the glowing embers, had become hollow and ashen and hung upon a single puff of breath.

اولین چیزی که جستجو کردم گلدان راغه بود که در قبرستان از پیرمرد کالسکه‌چی گرفته بودم؛ ولی گلدان روبروی من نبود.

The first thing I searched for was the Ragha vase that I had taken from the old carriage driver in the cemetery; but the vase was not before me.

نگاه کردم دیدم دم در یک نفر با سایه خمیده ...، نه، این شخص یک پیرمرد قوزی بود که سر و رویش را با شال گردن پیچیده بود

I looked and saw by the door someone with a bent shadow ... no, this person was a hunchbacked old man who had wrapped his head and face in a scarf

و چیزی را به‌شکل کوزه از دستمال چرکی بسته زیر بغلش گرفته بود.

and was holding under his arm something shaped like a jar, wrapped in a dirty handkerchief.

خنده خشک و زننده‌ای می‌کرد که مو به تن آدم راست می‌ایستاد.

He was giving a dry, grating laugh that made the hair on a person’s body stand on end.

همین که خواستم از جایم بلند شوم از در اطاق بیرون رفت.

Just as I wanted to rise from my place, he went out through the door of the room.

من بلند شدم، خواستم به‌دنبالش بدوم و آن کوزه، آن دستمال بسته را از او بگیرم؛ ولی پیرمرد با چالاکی مخصوصی دور شده بود.

I got up; I wanted to run after him and take that jar, that wrapped handkerchief, from him; but the old man had gone away with a particular nimbleness.

من برگشتم پنجره روبه‌کوچه اطاقم را باز کردم؛

I returned and opened the window of my room facing the alley;

هیکل خمیده پیرمرد را در کوچه دیدم که شانه‌هایش از شدت خنده می‌لرزید و آن دستمال بسته را زیر بغلش گرفته بود،

I saw the old man’s bent figure in the alley, his shoulders trembling from the force of his laughter, holding that wrapped handkerchief beneath his arm,

افتان و خیزان می‌رفت تا اینکه به‌کلی پشت مه ناپدید شد.

going along stumbling and rising until he disappeared completely behind the mist.

من برگشتم به‌خودم نگاه کردم.

I turned back and looked at myself.

دیدم لباسم پاره، سرتاپایم آلوده به خون دلمه‌شده بود؛

I saw that my clothes were torn, and from head to foot I was stained with clotted blood;

دو مگس زنبور طلایی دورم پرواز می‌کردند و کرمهای سفید کوچک روی تنم درهم می‌لولیدند،

two golden wasp-flies were flying around me and little white worms were writhing together over my body,

و وزن مرده‌ای روی سینه‌ام فشار می‌داد.

and the weight of a dead person was pressing upon my chest.