The Ragha jarکوزه

در ضمن کند و کاو چیزی شبیه کوزهٔ لعابی پیدا کرد؛ آن را در دستمال چرکی پیچیده بلند شد و گفت:

In the course of digging he found something resembling a glazed jar; he wrapped it in a dirty handkerchief, stood up, and said:

وانگهی عوض مزدم من یک کوزه پیدا کردم، یه گلدون راغه، مال شهر قدیم ری، ها...»

besides, instead of my wages I found a jar, a Ragha vase, belonging to the ancient city of Ray, eh...”

کوزه را که میان دستمال چروکی بسته بود زیر بغلش گرفته بود و به‌طرف کالسکهٔ نعش‌کش رفت و با چالاکی مخصوصی بالای نشیمن قرار گرفت.

He held beneath his arm the jar that he had tied inside a wrinkled handkerchief, went toward the hearse, and with a peculiar agility took his place on the seat.

رویم را برگردانیدم و دیدم هیکلی که سر و رویش را با شال گردن پیچیده بود پهلویم نشسته بود و چیزی در دستمال بسته زیر بغلش بود.

I turned and saw a figure seated beside me, its head and face wrapped in a scarf, with something tied in a handkerchief under its arm.

مثلا امروز رفتم یه قبر بکنم این گلدون از زیر خاک دراومد، می‌دونی گلدون راغه، مال شهر قدیم ری هان؟

For instance, today I went to dig a grave and this vase came out from beneath the earth; you know, it is a Ragha vase, from the ancient city of Ray, eh?

اصلا قابلی نداره، من این کوزه رو به‌تو میدم بیادگار من داشته باش.»

It is really not worthy of you; I am giving you this jar so that you will have it as a keepsake of me.”

کوزه را در دامن من گذاشت و بلند شد. از زور خنده شانه‌هایش می‌لرزید.

He put the jar in my lap and rose. His shoulders shook from the force of his laughter.

من کوزه را برداشتم و دنبال هیکل قوزکردهٔ پیرمرد راه افتادم.

I picked up the jar and set off after the old man’s hunchbacked figure.

برای اینکه اطراف خودم را بتوانم ببینم کوزه را روی سینه‌ام گذاشتم و با دستم آنرا نگه داشتم.

So that I could see my surroundings, I put the jar upon my chest and held it there with my hand.

آسایش گوارایی سرتاپایم را فراگرفت. فقط گلدان مثل وزن جسد مرده‌ای روی سینهٔ مرا فشار می‌داد.

A pleasant ease enveloped me from head to foot. Only the vase pressed on my chest like the weight of a dead body.

کالسکهٔ نعش‌کش ایستاد، من کوزه را برداشتم و از کالسکه پایین جستم. جلو در خانه‌ام بودم.

The hearse stopped; I picked up the jar and jumped down from the carriage. I was before the door of my house.

به‌تعجیل وارد اتاقم شدم، کوزه را روی میز گذاشتم، رفتم قوطی حلبی ـ همان قوطی حلبی که غلکم بود و در پستوی اطاقم قایم کرده بودم ـ برداشتم

I hurried into my room, put the jar on the table, went and took the tin box—the same tin box that was my money box and that I had hidden in the back closet of my room—