Night ride home with the jar on his chest

شلاق در هوا صدا کرد. اسبها نفس‌زنان براه افتادند. خیزهای بلند و ملایم برمی‌داشتند.

The whip cracked in the air. The horses set off, breathing heavily. They took long and gentle strides.

پاهای آنها آهسته و بی‌صدا روی زمین گذاشته می‌شد. صدای زنگولهٔ گردن آنها در هوای مرطوب به آهنگ مخصوصی مترنم بود.

Their legs were placed slowly and soundlessly on the ground. The bells on their necks rang in a particular rhythm in the damp air.

از پشت ابر ستاره‌ها مثل حدقهٔ چشمهای براقی که از میان خون دلمه‌شدهٔ سیاه بیرون آمده باشند روی زمین را نگاه می‌کردند.

From behind the cloud the stars looked down at the earth like the sockets of shining eyes emerging from black clotted blood.

آسایش گوارایی سرتاپایم را فراگرفت. فقط گلدان مثل وزن جسد مرده‌ای روی سینهٔ مرا فشار می‌داد.

A pleasant ease enveloped me from head to foot. Only the vase pressed on my chest like the weight of a dead body.

درختهای پیچ‌درپیچ با شاخه‌های کج و کوله، مثل این بود که در تاریکی از ترس اینکه مبادا بلغزند و زمین بخورند، دست یکدیگر را گرفته بودند.

The twisting trees with their crooked branches seemed to have taken one another’s hands in the darkness for fear of slipping and falling.

خانه‌های عجیب و غریب به‌شکلهای بریده‌بریدهٔ هندسی با پنجره‌های متروک سیاه کنار جاده رج کشیده بودند.

Strange houses in broken geometric shapes, with deserted black windows, had lined up in rows beside the road.

ولی بدنهٔ دیوار این خانه مانند کرم شب‌تاب تشعشع کدر و ناخوشی از خود متصاعد می‌کرد.

But the surface of the wall of this house gave off a dim and sickly glow like a firefly.

درختها به‌حالت ترسناکی دسته‌دسته، ردیف‌ردیف، می‌گذشتند و از پی هم فرار می‌کردند. ولی به‌نظر می‌آمد که ساقهٔ نیلوفرها توی پای آنها می‌پیچند و زمین می‌خورند.

The trees passed in frightening groups and rows and fled after one another. Yet it seemed that the stems of the morning glories coiled around their feet and they fell.

بوی مرده، بوی گوشت تجزیه‌شده همهٔ جان مرا گرفته بود؛ گویا بوی مرده همیشه به جسم من فرورفته بود

The smell of the dead, the smell of decomposed flesh, had taken hold of my whole being; as though the smell of the dead had always penetrated my body

و همهٔ عمرم من در یک تابوت سیاه خوابیده بوده‌ام و یک نفر پیرمرد قوزی که صورتش را نمی‌دیدم مرا میان مه و سایه‌های گذرنده می‌گرداند.

and all my life I had lain in a black coffin, while a hunchbacked old man whose face I could not see carried me around among the mist and passing shadows.