The spreading bloodstain

کارم که تمام شد نگاهی به‌خودم انداختم، دیدم لباسم خاک‌آلود، پاره، و خون لخته‌شدهٔ سیاهی به آن چسبیده بود،

When my work was finished I looked at myself and saw that my clothes were dusty and torn and black clotted blood had stuck to them,

دو مگس زنبور طلایی دورم پرواز می‌کردند و کرمهای کوچکی به‌تنم چسبیده بود که در هم می‌لولیدند.

two golden wasp-flies were flying around me, and little worms that writhed together had stuck to my body.

خواستم لکهٔ خون روی دامن لباسم را پاک کنم اما هرچه آستینم را با آب دهن تر می‌کردم و رویش می‌مالیدم لکهٔ خون بدتر می‌دوانید و غلیظ‌تر می‌شد.

I wanted to clean the bloodstain on the skirt of my garment, but the more I moistened my sleeve with saliva and rubbed it, the more the bloodstain spread and thickened.

به‌طوری که به‌تمام تنم نشت می‌کرد و سرمای لزج خون را روی تنم حس کردم.

It seeped over my whole body, and I felt the slimy cold of blood upon my body.

نزدیک غروب بود، نم‌نم باران می‌آمد، من بی‌اراده رد چرخ کالسکهٔ نعش‌کش را گرفتم و راه افتادم.

It was near sunset; a fine rain was falling. Without willing it, I followed the tracks of the hearse’s wheels and set off.

همینکه هوا تاریک شد جای چرخ کالسکهٔ نعش‌کش را گم کردم.

As soon as it grew dark I lost the traces of the hearse’s wheels.

بی‌مقصد، بی‌فکر و بی‌اراده در تاریکی غلیظ متراکم آهسته راه می‌رفتم و نمی‌دانستم که به‌کجا خواهم رسید!

Without destination, thought, or will, I walked slowly in the dense, concentrated darkness and did not know where I would arrive!

چون بعد از او، بعد از آنکه آن چشمهای درشت را میان خون دلمه‌شده دیده بودم، در شب تاریکی، در شب عمیقی که تا سرتاسر زندگی مرا فراگرفته بود راه می‌رفتم،

For after her, after I had seen those great eyes amid the clotted blood, I was walking in a dark night, in a deep night that had enveloped my whole life,

چون دو چشمی که به‌منزلهٔ چراغ آن بود برای همیشه خاموش شده بود، و در اینصورت برایم یکسان بود که به‌مکان و مأوایی برسم یا هرگز نرسم.

because the two eyes that had served as its lamp had been extinguished forever, and so it was all the same to me whether I reached any place or refuge or never reached one.