The neck-scarfشال گردن

صورتش را که با شال گردن پهنی پیچیده بود دیده نمی‌شد.

His face, which he had wrapped in a broad neck scarf, could not be seen.

رویم را برگردانیدم و دیدم هیکلی که سر و رویش را با شال گردن پیچیده بود پهلویم نشسته بود و چیزی در دستمال بسته زیر بغلش بود.

I turned and saw a figure seated beside me, its head and face wrapped in a scarf, with something tied in a handkerchief under its arm.

ولی من بیدار بودم، حس می‌کردم که تنم داغ است و لکه‌های خون به عبا و شال گردنم چسبیده بود. دستهایم خونین بود.

But I was awake; I felt that my body was hot and spots of blood were stuck to my cloak and neck scarf. My hands were bloody.

همیشه با شال‌گردن چرک، عبای ششتری، یخهٔ باز که از میان او پشمهای سفید سینه‌اش بیرون زده

always with a dirty scarf, a Shushtari cloak, an open collar from which the white hair of his chest sticks out,

جلو یک دکان قصابی رسیدم، دیدم مردی شبیه پیرمرد خنزرپنزری جلو خانه‌مان شال گردن بسته بود و یک گزلیک در دستش بود و با چشمهای سرخ مثل اینکه پلک آنها را بریده بودند به من خیره نگاه می‌کرد.

I arrived before a butcher’s shop. I saw a man resembling the old junk dealer in front of our house, with a scarf around his neck and a knife in his hand, staring at me with red eyes as if their eyelids had been cut off.

دایه‌ام یک چیز ترسناک برایم گفت. قسم به پیر و پیغمبر می‌خورد که دیده است که پیرمرد خنزرپنزری شبها می‌آید در اطاق زنم؛ و از پشت در شنیده بود که لکاته به او می‌گفته «شال گردنتو واکن!»

My nurse told me something frightening. She swore by the saints and the Prophet that she had seen the old junk dealer come into my wife's room at night; and she had heard from behind the door the harlot saying to him, “Undo your neck-scarf!”

یادم هست همان روز رفتم سر بساط پیرمرد قیمت کوزه‌اش را پرسیدم. از میان شال گردن دو دندان کرم‌خورده از لای لب شکریش بیرون آمد، خندید، یک خنده زننده خشک کرد که مو به تن آدم راست می‌شد؛ و گفت:

I remember that same day I went to the old man's stall and asked the price of his jar. From within his scarf, two decayed teeth appeared from between his harelip. He laughed, a dry, offensive laugh that made the hair on one's body stand on end, and said:

قوز کردم و یک عبای زرد هم روی دوشم انداختم، بعد سر و رویم را با شال گردن پیچیدم.

I hunched over and threw a yellow cloak upon my shoulders, then wrapped my head and face with a scarf.

مثل این بود که خواب می‌دید؛ بلندبلند با خودش می‌گفت: «شال گردنتو واکن».

it seemed that she was dreaming; she said aloud to herself: “Undo your neck-scarf!”

جلو پیه‌سوزی که دود می‌زد با پوستین و عبایی که به خودم پیچیده بودم و شال‌گردنی که بسته بودم به‌حالت کپ‌زده سایه‌ام به دیوار افتاده بود.

Before the smoking oil lamp, with the fur coat and cloak I had wrapped around myself and the scarf I had tied on, my shadow fell upon the wall in a hunched posture.

بلند شدم عبای زردی که داشتم روی دوشم انداختم، شال گردنم را دو سه بار دور سرم پیچیدم، قوز کردم،

I got up, threw the yellow cloak I had over my shoulders, wound my scarf two or three times around my head, and hunched over,

«اومدی؟ شال گردنتو واکن!»

“Have you come? Undo your neck-scarf!”