The old junk dealer under the arch

کمی دورتر، زیر یک طاقی، پیرمرد عجیبی نشسته که جلوش بساطی پهن است.

A little farther away, beneath an arch, sits a strange old man with his wares spread out before him.

توی سفرهٔ او یک دستغاله، دوتا نعل، چندجور مهرهٔ رنگین، یک گزلیک، یک تلهٔ موش،

On his cloth are a hand sickle, two horseshoes, several kinds of colored beads, a knife, a mousetrap,

یک گازانبر زنگ‌زده، یک آبدوات‌کن، یک شانهٔ دندانه‌شکسته، یک بیلچه و یک کوزهٔ لعابی گذاشته

a rusty pair of pincers, an inkpot tool, a comb with broken teeth, a small spade, and a glazed jar,

که رویش را دستمال چک انداخته.

over which he has thrown a checked handkerchief.

ساعتها، روزها، ماهها من از پشت دریچه به او نگاه کرده‌ام،

For hours, days, months I have looked at him from behind the window,

همیشه با شال‌گردن چرک، عبای ششتری، یخهٔ باز که از میان او پشمهای سفید سینه‌اش بیرون زده

always with a dirty scarf, a Shushtari cloak, an open collar from which the white hair of his chest sticks out,

با پلکهای واسوخته که ناخوشی سمج و بی‌حیایی آنرا می‌خورد و طلسمی که به بازویش بسته به یک حالت نشسته است.

with inflamed eyelids that an obstinate and shameless illness eats away, and an amulet tied to his arm, seated in the same posture.

فقط شبهای جمعه با دندانهای زرد و افتاده‌اش قرآن می‌خواند؛

Only on Thursday nights does he recite the Quran with his yellow, missing teeth;

گویا از همین راه نان خودش را درمی‌آورد؛ چون من هرگز ندیده‌ام کسی از او چیزی بخرد.

apparently he earns his bread in this way, for I have never seen anyone buy anything from him.

مثل این است که در کابوسهایی که دیده‌ام اغلب صورت این مرد در آنها بوده است.

It is as though this man’s face has often appeared in the nightmares I have had.

پشت این کلهٔ مازویی و تراشیدهٔ او که دورش عمامهٔ شیر و شکری پیچیده، پشت پیشانی کوتاه او

Behind that shaved, gallnut-colored head of his around which a milk-and-sugar-colored turban is wound, behind his low forehead,

چه افکار سمج و احمقانه‌ای مثل علف هرزه روییده است؟

what stubborn and foolish thoughts have grown like weeds?

گویا سفرهٔ روبروی پیرمرد و بساط خنزرپنزر او با زندگیش رابطهٔ مخصوص دارد.

Apparently the cloth before the old man and his junk wares have a special relationship with his life.

چندبار تصمیم گرفتم بروم با او حرف بزنم و یا چیزی از بساطش بخرم، اما جرأت نکردم.

Several times I decided to go speak to him or buy something from his wares, but did not dare.

دایه‌ام به من گفت این مرد در جوانی کوزه‌گر بوده و فقط همین یکدانه کوزه را برای خودش نگه داشته

My nurse told me this man had been a potter in his youth and had kept only this one jar for himself,

و حالا از خرده‌فروشی نان خودش را درمی‌آورد.

and now earned his bread through petty trading.