The old junk dealerپیرمرد خنزرپنزری

کمی دورتر، زیر یک طاقی، پیرمرد عجیبی نشسته که جلوش بساطی پهن است.

A little farther away, beneath an arch, sits a strange old man with his wares spread out before him.

مثل این است که در کابوسهایی که دیده‌ام اغلب صورت این مرد در آنها بوده است.

It is as though this man’s face has often appeared in the nightmares I have had.

گویا سفرهٔ روبروی پیرمرد و بساط خنزرپنزر او با زندگیش رابطهٔ مخصوص دارد.

Apparently the cloth before the old man and his junk wares have a special relationship with his life.

دایه‌ام به من گفت این مرد در جوانی کوزه‌گر بوده و فقط همین یکدانه کوزه را برای خودش نگه داشته

My nurse told me this man had been a potter in his youth and had kept only this one jar for himself,

چشمهایم که بسته شد دیدم در میان محمدیه بودم، دار بلندی برپا کرده بودند و پیرمرد خنزرپنزری جلو اطاقم را به چوبه دار آویخته بودند.

When my eyes closed, I saw that I was in the middle of Mohammadiyeh. They had erected a tall gallows and had hung the old junk dealer from in front of my room on the gallows.

جلو یک دکان قصابی رسیدم، دیدم مردی شبیه پیرمرد خنزرپنزری جلو خانه‌مان شال گردن بسته بود و یک گزلیک در دستش بود و با چشمهای سرخ مثل اینکه پلک آنها را بریده بودند به من خیره نگاه می‌کرد.

I arrived before a butcher’s shop. I saw a man resembling the old junk dealer in front of our house, with a scarf around his neck and a knife in his hand, staring at me with red eyes as if their eyelids had been cut off.

من رفتم بالاخانه جلو ارسی نشستم، از آن بالا پیرمرد خنزرپنزری جلو اطاقم پیدا نبود، فقط از ضلع چپ، مرد قصاب را می‌دیدم؛

I went upstairs and sat before the sash window. From there the old junk dealer in front of my room was not visible; only on the left side could I see the butcher;

حتی مرد قصاب هم آمد برای ثواب هفت قدم دنبال تابوت رفت و به دکانش برگشت. ولی پیرمرد بساطی از سر سفره خودش جم نخورد.

Even the butcher came, walked seven steps behind the coffin for religious merit, and returned to his shop. But the old peddler did not budge from his spread-out wares.

وسواس اینکه پاهای سگ جلو دکان قصابی مثل سم اسب صدا بدهد؛ دلهره اینکه پیرمرد خنزرپنزری جلو بساطش به خنده بیفتد—آنقدر بخندد که جلو صدای خودش را نتواند بگیرد—؛

the obsession that the paws of the dog before the butcher’s shop might sound like horse hooves; the apprehension that the old junk dealer before his wares might burst into laughter—laugh so hard he could not stop the sound of his own voice—;

نه تنها دیوارهای اطاقم بلکه منظره بیرون، آن مرد قصاب، پیرمرد خنزرپنزری، دایه‌ام، آن لکاته، و همه کسانی که می‌دیدم و همچنین کاسه آشی که تویش آش جو می‌خوردم، و لباسهایی که تنم بود،

not only my room’s walls, but the outside view, the butcher, the old junk dealer, my nurse, that harlot, and everyone I saw, as well as the bowl from which I ate barley soup and the clothes on my body,

ولی همینطور که جلو منقل و سفره چرمی چرت می‌زدم و عبا روی کولم بود نمی‌دانم چرا یاد پیرمرد خنزرپنزری افتادم!

but as I dozed before the brazier and leather mat, with the cloak on my shoulders, I do not know why I remembered the old junk dealer!

او هم همینطور جلو بساطش قوز می‌کرد و به همین حالت من می‌نشست. این فکر برایم تولید وحشت کرد.

He too hunched over his wares and sat in this very posture of mine. The thought filled me with terror.