The gallows at Mohammadiyeh

چشمهایم که بسته شد دیدم در میان محمدیه بودم، دار بلندی برپا کرده بودند و پیرمرد خنزرپنزری جلو اطاقم را به چوبه دار آویخته بودند.

When my eyes closed, I saw that I was in the middle of Mohammadiyeh. They had erected a tall gallows and had hung the old junk dealer from in front of my room on the gallows.

چند نفر داروغه مست پای دار شراب می‌خوردند.

Several drunken police officers were drinking wine at its foot.

مادرزنم با صورت برافروخته، با صورتی که در موقع اوقات تلخی زنم حالا می‌بینم که رنگ لبش می‌پرد و چشمهایش گرد و وحشت‌زده می‌شود، دست مرا می‌کشید از میان مردم رد می‌کرد و به میرغضب که لباس سرخ پوشیده بود نشان می‌داد و می‌گفت: «این هم دار بزنید».

My mother-in-law, with an inflamed face—with the face I now see when my wife is in a bad temper, when the color drains from her lips and her eyes become round and terrified—was pulling my hand, leading me through the crowd, pointing me out to the executioner, who wore red clothes, and saying: “Hang this one too.”

من هراسان از خواب پریدم، مثل کوره می‌سوختم، تنم خیس عرق بود و حرارت سوزانی روی گونه‌هایم شعله‌ور بود.

I woke from sleep in terror; I was burning like a furnace, my body was wet with sweat, and a burning heat flamed on my cheeks.

برای اینکه خودم را از دست این کابوس برهانم بلند شدم آب خوردم و کمی به سر و رویم زدم.

To free myself from this nightmare, I got up, drank water, and splashed a little on my head and face.

دوباره خوابیدم ولی خواب به چشمم نمی‌آمد.

I lay down again, but sleep would not come to my eyes.