'Undo your neck-scarf': the last embrace

هنوز چشمهایم به‌هم نرفته بود که یک دسته گزمهٔ مست از پشت اطاقم رد می‌شدند و دسته‌جمعی می‌خواندند:

My eyes had not yet closed when a band of drunken watchmen passed behind my room and sang together:

«بیا بریم تا می خوریم، شراب ملک ری خوریم، حالا نخوریم کی خوریم؟»

“Come, let us go and drink wine, drink the wine of the land of Ray; if we do not drink now, when shall we drink?”

با خودم گفتم: در صورتی که آخرش به دست داروغه خواهم افتاد.

I said to myself: since in the end I will fall into the hands of the police chief.

ناگهان یک قوهٔ مافوق بشر در خودم حس کردم، پیشانیم خنک شد،

Suddenly I felt a superhuman strength within myself; my forehead grew cool,

بلند شدم عبای زردی که داشتم روی دوشم انداختم، شال گردنم را دو سه بار دور سرم پیچیدم، قوز کردم،

I got up, threw the yellow cloak I had over my shoulders, wound my scarf two or three times around my head, and hunched over,

رفتم گزلیک دسته‌استخوانی را که در مجری قایم کرده بودم درآوردم و پاورچین پاورچین به‌طرف اطاق آن لکاته رفتم.

went and took out the bone-handled knife I had hidden in the case, and crept on tiptoe toward that harlot’s room.

دم در که رسیدم اطاق در تاریکی غلیظی غرق شده بود.

When I reached the doorway, the room was immersed in thick darkness.

به‌دقت گوش دادم؛ صدایش را شنیدم که می‌گفت:

I listened closely; I heard her voice saying:

«اومدی؟ شال گردنتو واکن!»

“Have you come? Undo your neck-scarf!”

صدایش یک زنگ گوارا داشت؛ مثل صدای بچگیش شده بود، مثل زمزمه‌ای که بدون مسئولیت در خواب می‌کنند.

Her voice had a pleasant ring; it had become like the voice of her childhood, like a murmur uttered without responsibility in sleep.

من این صدا را سابق در خواب عمیقی شنیده بودم.

I had heard this voice before in a deep sleep.

آیا خواب می‌دید؟

Was she dreaming?

صدای او خفه و کلفت مثل صدای دختربچه‌ای شده بود که کنار نهر سورن با من سرمامک بازی می‌کرد.

Her voice had become muffled and thick like the voice of the little girl who played hide-and-seek with me beside the Soren stream.

من کمی ایست کردم؛ دوباره شنیدم که گفت: «بیا تو، شال گردنتو واکن!»

I paused a little; again I heard her say: “Come in, undo your neck-scarf!”

من آهسته در تاریکی وارد اطاق شدم، عبا و شال گردنم را برداشتم، لخت شدم،

I slowly entered the room in darkness, took off my cloak and scarf, and undressed,

ولی نمی‌دانم چرا همین‌طور که گزلیک دسته‌استخوانی در دستم بود در رختخواب رفتم؟

but I do not know why I got into bed while the bone-handled knife was still in my hand.

حرارت رختخوابش مثل این بود که جان تازه‌ای به کالبد من دمید.

The warmth of her bed was as though it breathed fresh life into my body.

بعد تن گوارا، نمناک و خوش‌حرارتش او را به‌یاد همان دخترک رنگ‌پریدهٔ لاغری که چشمهای درشت و بی‌گناه ترکمنی داشت و کنار نهر سورن با هم سرمامک بازی می‌کردیم در آغوش کشیدم.

Then I embraced her pleasant, moist, warmly heated body, recalling that thin, pale little girl with large, innocent Turkmen eyes, with whom I had played hide-and-seek beside the Soren stream.

نه، مثل یک جانور درنده و گرسنه به او حمله کردم و در ته دلم از او اکراه داشتم.

No, I attacked her like a ravenous wild animal, and deep in my heart I felt revulsion toward her.

به‌نظرم می‌آمد که حس عشق و کینه با هم توأم بود.

It seemed to me that the feelings of love and hatred were joined together.

تن مهتابی و خنک او، تن زنم مارناگ که دور شکار خودش می‌پیچید از هم باز شد و مرا میان خودش محبوس کرد.

Her moonlit, cool body, the body of my wife, a cobra that coiled around its prey, opened and imprisoned me within itself.

عطر سینه‌اش مست‌کننده بود. گوشت بازویش که دور گردنم پیچید گرمای لطیفی داشت.

The perfume of her breast was intoxicating. The flesh of her arm, which encircled my neck, had a delicate warmth.

در این لحظه آرزو می‌کردم که زندگی قطع بشود؛ چون در این دقیقه همهٔ کینه و بغضی که نسبت به او داشتم از بین رفت و سعی می‌کردم که جلو گریهٔ خودم را بگیرم.

At that moment I wished life would cease; for in that minute all the rancor and resentment I had toward her disappeared, and I tried to hold back my tears.

بی‌آنکه ملتفت باشم مثل مهرگیاه پاهایش پشت پاهایم قفل شد و دستهایش پشت گردنم چسپید.

Without my noticing, like the mandrake plant, her legs locked behind mine and her hands clasped behind my neck.

من حرارت گوارای این گوشت تر و تازه را حس می‌کردم؛ تمام ذرات تن سوزانم این حرارت را می‌نوشیدند.

I felt the pleasant warmth of this fresh flesh; every particle of my burning body drank in that warmth.

حس می‌کردم که مرا مثل طعمه در درون خودش می‌کشید. احساس ترس و کیف به‌هم آمیخته شده بود.

I felt that she was drawing me into herself like prey. Feelings of fear and pleasure had mingled.

دهنش طعم کونهٔ خیار می‌داد و گس‌مزه بود.

Her mouth tasted of the end of a cucumber and was astringent.

در میان این فشار گوارا عرق می‌ریختم و از خود بی‌خود شده بودم.

Amid this pleasant pressure I sweated and was beside myself.

چون تنم، تمامی ذرات وجودم بودند که به من فرمانروایی می‌کردند؛ فتح و پیروزی خود را به‌آواز بلند می‌خواندند؛

For it was my body, all the particles of my being, that ruled over me; they sang aloud of their conquest and victory;

من محکوم و بیچاره در این دنیای بی‌پایان در مقابل امواج هوا و هوس سر تسلیم فرود آورده بودم.

I, condemned and helpless in this boundless world, had bowed my head in submission before the waves of desire and whim.

موهای او که بوی عطر موگرا می‌داد به صورتم چسپیده بود و فریاد اضطراب و شادی از ته وجودمان بیرون می‌آمد.

Her hair, smelling of mogra perfume, clung to my face, and cries of anxiety and joy arose from the depths of our beings.

ناگهان حس کردم که او لب مرا به سختی گزید به‌طوری که از میان دریده شد.

Suddenly I felt her bite my lip so hard that it split in the middle.

آیا انگشت خودش را هم همین‌طور می‌جوید یا این‌که فهمید من پیرمرد لب‌شکری نیستم؟

Did she gnaw her own finger in the same way, or had she realized that I was not the old man with the harelip?

خواستم خودم را نجات بدهم ولی کمترین حرکت برایم غیرممکن بود. هرچه کوشش کردم بیهوده بود.

I wanted to save myself, but the slightest movement was impossible for me. Whatever I tried was futile.

گوشت تن ما را به‌هم لحیم کرده بودند. گمان کردم دیوانه شده است.

The flesh of our bodies had been soldered together. I thought she had gone mad.

در میان کشمکش دستم را بی‌اختیار تکان دادم و حس کردم گزلیکی که در دستم بود به‌یک جای تن او فرورفت.

In the struggle I moved my hand involuntarily and felt that the knife in my hand entered some part of her body.

مایع گرمی روی صورتم ریخت. او فریاد کشید و مرا رها کرد.

A warm liquid spilled over my face. She screamed and released me.

مایع گرمی که در مشت من پر شده بود همین‌طور نگه داشتم و گزلیک را دور انداختم.

I kept the warm liquid that had filled my fist just as it was and threw the knife away.

دستم آزاد شد؛ به تن او مالیدم، کاملاً سرد شده بود. او مرده بود.

My hand was free; I touched her body. It had become completely cold. She was dead.