Rayری

وانگهی عوض مزدم من یک کوزه پیدا کردم، یه گلدون راغه، مال شهر قدیم ری، ها...»

besides, instead of my wages I found a jar, a Ragha vase, belonging to the ancient city of Ray, eh...”

«حتما تو می‌خواسی شهر بری، راهو گم کردی هان؟

“Surely you wanted to go to the city and lost the way, eh?

مثلا امروز رفتم یه قبر بکنم این گلدون از زیر خاک دراومد، می‌دونی گلدون راغه، مال شهر قدیم ری هان؟

For instance, today I went to dig a grave and this vase came out from beneath the earth; you know, it is a Ragha vase, from the ancient city of Ray, eh?

از آنجا مرا مربوط به شهر ری می‌کند، شهری که عروس دنیا می‌نامند و هزاران کوچه پس‌کوچه و خانه‌های توسری‌خورده،

from there it connects me with the city of Ray, a city they call the bride of the world, with thousands of winding alleys and battered houses,

و مدرسه و کاروانسرا دارد ـ شهری که بزرگترین شهر دنیا به‌شمار می‌آید پشت اطاق من نفس می‌کشد و زندگی می‌کند.

and schools and caravanserais—a city reckoned the greatest city in the world, breathing and living behind my room.

اینجا گوشهٔ اطاقم وقتی که چشمهایم را به‌هم می‌گذارم سایه‌های محو و مخلوط شهر ـ آنچه که در من تأثیر کرده ـ

Here in the corner of my room, when I close my eyes, the blurred, mingled shadows of the city—what has made an impression on me—

با کوشکها، مسجدها و باغهایش همه جلو چشمم مجسم می‌شود.

with its palaces, mosques, and gardens all take shape before my eyes.

از تمام منظرهٔ شهر، دکان قصابی حقیری جلو دریچهٔ اطاق من است که روزی دو گوسفند به‌مصرف می‌رساند.

Of the entire view of the city, there is a humble butcher’s shop before my room’s window, which uses up two sheep a day.

و اجناس ری را از قبیل پارچه‌های مختلف مثل منیره، پارچهٔ گلدار، پارچهٔ پنبه‌ای، جبه، شال، سوزن، ظروف سفالی، گل سرشور و جلد قلمدان به هندوستان می‌بردند و می‌فروختند.

and take goods from Ray, such as various fabrics including monireh, flowered cloth, cotton cloth, robes, shawls, needles, earthenware vessels, washing clay, and pen-case covers to India and sell them.

بالاخره عمو یا پدرم برای کارهای تجارتی خودش با بوگام‌داسی به شهر ری برمی‌گردد و مرا می‌آورد به‌دست خواهرش که عمهٔ من باشد می‌سپارد.

Eventually my uncle or father returns with the Bogam-dasi to the city of Ray on business and brings me and entrusts me to his sister, who is my aunt.

به نظرم آمد که در این ساعت همهٔ سایه‌های قلعه روی کوه جان گرفته بودند و آن دخترک یکی از ساکنین سابق شهر قدیمی ری بوده.

It seemed that at that hour all the shadows of the fortress upon the mountain had come to life and that the girl was one of the former inhabitants of ancient Ray.

همین که به خودم آمدم دیدم در شهر و جلو خانهٔ پدرزنم هستم.

When I came to myself I saw that I was in the city in front of my father-in-law's house.