By the Soren stream

نزدیک نهر سورن که رسیدم جلوم یک کوه خشک خالی پیدا شد.

When I came near the Soren stream, a bare, dry mountain appeared before me.

هیکل خشک و سخت کوه مرا به یاد دایه‌ام انداخت، نمی‌دانم چه رابطه‌ای بین آنها وجود داشت!

The mountain's hard, dry bulk reminded me of my nurse; I do not know what connection existed between them!

از کنار کوه گذشتم، در یک محوطهٔ کوچک و باصفایی رسیدم که اطرافش را کوه گرفته بود، روی زمین از بته‌های نیلوفر کبود پوشیده شده بود، و بالای کوه یک قلعهٔ بلند که با خشت‌های وزین ساخته بودند دیده می‌شد.

I passed beside the mountain and came to a small and pleasant enclosure surrounded by mountains. The ground was covered with blue morning-glory bushes, and on top of the mountain a tall fortress built of heavy bricks could be seen.

در این وقت احساس خستگی کردم.

At that time I felt tired.

رفتم کنار نهر سورن زیر سایهٔ یک درخت کهن سرو روی ماسه نشستم.

I went beside the Soren stream, sat on the sand in the shade of an old cypress tree.

جای خلوت و دنجی بود.

It was a deserted, secluded place.

به نظر می‌آمد که تا حالا کسی پایش را اینجا نگذاشته بود.

It seemed that nobody had ever set foot there.

ناگهان ملتفت شدم دیدم از پشت درخت‌های سرو یک دختر بچه بیرون آمد و به طرف قلعه رفت.

Suddenly I noticed a little girl coming out from behind the cypress trees and going toward the fortress.

لباس سیاهی داشت که با تار و پود خیلی نازک و سبک گویا با ابریشم بافته شده بود.

She wore a black dress that was woven with very thin and light warp and weft, apparently of silk.

ناخن دست چپش را می‌جوید و با حرکت آزادانه و بی‌اعتنا می‌لغزید و رد می‌شد.

She was biting the nail of her left hand and was gliding past with free and indifferent movement.

به نظرم آمد که من او را دیده بودم و می‌شناختم.

It seemed to me that I had seen and knew her.

ولی از این فاصلهٔ دور زیر پرتو خورشید نتوانستم تشخیص بدهم که چه‌طور یک مرتبه ناپدید شد!

But from this far distance, under the sun's rays, I could not make out how she suddenly disappeared!

من سر جای خودم خشکم زده بود، بی‌آنکه بتوانم کمترین حرکتی بکنم.

I remained frozen in place, without being able to make the slightest movement.

ولی یک دفعه با چشم‌های جسمانی خودم او را دیدم که از جلو من گذشت و ناپدید شد.

But all at once I saw her with my bodily eyes passing before me and disappearing.

آیا او موجودی حقیقی و یا یک وهم بود؟

Was she a real being or an illusion?

آیا خواب دیده بودم و یا در بیداری بود؟

Had I dreamed, or was I awake?

هرچه کوشش کردم که یادم بیاید بیهوده بود.

However much I tried to remember, it was useless.

لرزهٔ مخصوصی روی تیرهٔ پشتم حس کردم.

I felt a particular shiver down my spine.

به نظرم آمد که در این ساعت همهٔ سایه‌های قلعه روی کوه جان گرفته بودند و آن دخترک یکی از ساکنین سابق شهر قدیمی ری بوده.

It seemed that at that hour all the shadows of the fortress upon the mountain had come to life and that the girl was one of the former inhabitants of ancient Ray.

منظره‌ای که جلو من بود یک مرتبه به نظرم آشنا آمد.

Suddenly the scene before me seemed familiar.

در بچگی یک روز سیزده‌به‌در یادم افتاد که همین‌جا آمده بودم، مادرزنم و آن لکاته هم بودند.

I remembered one Sizdah Bedar day in my childhood when I had come to this very place; my mother-in-law and that harlot were also there.

ما چه‌قدر آن روز پشت درخت‌های سرو دنبال یکدیگر دویدیم و بازی کردیم!

How much we had run after one another and played behind the cypress trees that day!

بعد یک دسته از بچه‌های دیگر هم به ما ملحق شدند که درست یادم نیست.

Then a group of other children joined us, whom I do not remember well.

سرمامک‌بازی می‌کردیم.

We were playing hide-and-seek.

یک مرتبه که من دنبال همین لکاته رفتم نزدیک همان نهر سورن بود پای او لغزید و در نهر افتاد؛

Once, as I chased this very harlot near the same Soren stream, her foot slipped and she fell into the water.

او را بیرون آوردند بردند پشت درخت سرو رختش را عوض بکنند من هم دنبالش رفتم.

They pulled her out and took her behind a cypress to change her clothes; I followed her.

جلو او چادرنماز گرفته بودند، اما من دزدکی از پشت درخت تمام تنش را دیدم.

They held a prayer chador in front of her, but from behind the tree I secretly saw her entire body.

او لبخند می‌زد و انگشت سبابهٔ دست چپش را می‌جوید.

She smiled and bit the forefinger of her left hand.

بعد یک رودوشی سفید به تنش پیچیدند و لباس سیاه ابریشمی او را که از تار و پود نازک بافته شده بود جلو آفتاب پهن کردند.

Then they wrapped a white covering around her and spread her black silk dress, woven of thin threads, in the sun.

بالاخره پای درخت کهن سرو روی ماسه دراز کشیدم.

Finally I lay down on the sand at the foot of the old cypress.

صدای آب مانند حرف‌های بریده‌بریده و نامفهومی که در عالم خواب زمزمه می‌کنند به گوشم می‌رسید.

The sound of the water reached my ears like broken, incomprehensible words murmured in a dream.

دست‌هایم را بی‌اختیار در ماسهٔ گرم و نمناک فروبردم.

Without willing it, I plunged my hands into the warm damp sand.

ماسهٔ گرم نمناک را در مشتم می‌فشردم مثل گوشت سفت تن دختری بود که در آب افتاده باشد و لباسش را عوض کرده باشند.

I squeezed the warm damp sand in my fist; it was like the firm flesh of a girl who had fallen in the water and whose clothes had been changed.