New Naqqali
- Kind
- Object
- Persian
- لباس سیاه (چین‌خورده)
- Also called
- لباس سیاه بلند، لباس سیاه چین‌خورده، رخت سیاه نازکی، لباس سیاه چین‌خورده‌اش، لباس سیاه نازکی، لباس سیاه ابریشمی او
- First appears
- P013.L08
- Lines
- 8
- GNML id
obj_black_dress
In the scenes
- Scene 3: The house among ruins and the pen-case motifP012.L01–P013.L12
- Scene 5: The vision through the ventP015.L12–P019.L04
- Scene 10: Eyes like black diamond in tearsP032.L01–P036.L04
- Scene 12: Cold hair: the dead girl and the mandrake embraceP039.L01–P042.L09
- Scene 17: The bone-handled knife and the suitcaseP052.L01–P053.L08
- Scene 45: By the Soren streamP133.L01–P136.L04
Where the text names it
روبروی او دختری با لباس سیاه بلند خم شده به او گل نیلوفر تعارف می‌کرد ـ چون میان آنها یک جوی آب فاصله داشت ـ.
Opposite him a girl in a long black dress was bending forward and offering him a morning-glory flower—because a stream of water separated them.
لباس سیاه چین‌خورده‌ای پوشیده بود که قالب و چسب تنش بود.
She wore a pleated black dress that fitted closely and clung to her body.
رنگ صورتش مهتابی و از پشت رخت سیاه نازکی که چسب تنش بود خط ساق پا، بازو و دو طرف سینه و تمام تنش پیدا بود.
her face was moon-colored, and through the thin black garment clinging to her body the outlines of her lower legs, arms, both sides of her chest, and her whole body were visible.
روح شکننده و موقت او که هیچ رابطه‌ای با دنیای زمینیان نداشت از میان لباس سیاه چین‌خورده‌اش آهسته بیرون آمد،
Her fragile, temporary soul, which had no connection with the world of earthly beings, slowly came out through her pleated black dress,
و خیلی با دقت، اول لباس سیاه نازکی که مثل تار عنکبوت او را در میان خودش محبوس کرده بود ـ تنها چیزی که بدنش را پوشانده بود ـ پاره کردم.
and very carefully first tore the thin black dress which, like a spider’s web, had confined her within itself—the only thing that covered her body.
بعد دستها و پاهایش را بریدم و همهٔ تن او را با اعضایش مرتب در چمدان جا دادم و لباسش ـ همان لباس سیاه را ـ رویش کشیدم،
Then I cut off her hands and feet, arranged all of her body and its parts neatly in the suitcase, and drew her dress—that same black dress—over it,
لباس سیاهی داشت که با تار و پود خیلی نازک و سبک گویا با ابریشم بافته شده بود.
She wore a black dress that was woven with very thin and light warp and weft, apparently of silk.
بعد یک رودوشی سفید به تنش پیچیدند و لباس سیاه ابریشمی او را که از تار و پود نازک بافته شده بود جلو آفتاب پهن کردند.
Then they wrapped a white covering around her and spread her black silk dress, woven of thin threads, in the sun.