The old suitcaseچمدان کهنه

بالاخره فکری به‌ذهنم رسید: اگر تن او را تکه‌تکه می‌کردم و در چمدان، همان چمدان کهنهٔ خودم می‌گذاشتم و با خود می‌بردم بیرون، دور، خیلی دور از چشم مردم و آن را چال می‌کردم!

At last an idea came to mind: what if I cut her body into pieces, placed them in a suitcase, my own old suitcase, took it outside with me, far, very far from people’s eyes, and buried it!

بعد دستها و پاهایش را بریدم و همهٔ تن او را با اعضایش مرتب در چمدان جا دادم و لباسش ـ همان لباس سیاه را ـ رویش کشیدم،

Then I cut off her hands and feet, arranged all of her body and its parts neatly in the suitcase, and drew her dress—that same black dress—over it,

در چمدان را قفل کردم و کلیدش را در جیبم گذاشتم.

locked the suitcase and put its key into my pocket.

همینکه فارغ شدم نفس راحتی کشیدم، چمدان را برداشتم، وزن کردم، سنگین بود.

As soon as I had finished I breathed a sigh of relief, lifted the suitcase, weighed it; it was heavy.

هیچ‌وقت آنقدر احساس خستگی در من پیدا نشده بود. نه، هرگز نمی‌توانستم چمدان را به‌تنهایی با خودم ببرم.

Never had I experienced so much tiredness. No, I could never carry the suitcase by myself.

هوا دوباره ابر و باران خفیفی شروع شده بود. از اطاقم بیرون رفتم تا شاید کسی را پیدا کنم که چمدان را همراه من بیاورد.

The sky had clouded over again and a light rain had begun. I went out of my room, perhaps to find someone who could bring the suitcase with me.

از سر جایش بلند شد، من به‌طرف خانه‌ام برگشتم، رفتم در اطاقم و چمدان مرده را به‌زحمت تا دم در آوردم.

He rose from where he sat; I returned toward my house, went into my room and with difficulty brought the suitcase containing the corpse to the door.

من چمدان را به‌زحمت در درون کالسکه گذاشتم که میانش جای مخصوصی برای تابوت بود.

With difficulty I put the suitcase inside the carriage, which had a special space for a coffin in its middle.

بعد چمدان را روی سینه‌ام لغزانیدم و با دو دستم محکم نگه داشتم.

Then I slid the suitcase onto my chest and held it firmly with both hands.

فقط سنگینی چمدان را روی قفسهٔ سینه‌ام حس می‌کردم.

I felt only the weight of the suitcase on my rib cage.

من چمدان را از روی سینه‌ام لغزانیدم و بلند شدم.

I slid the suitcase off my chest and stood up.

من چمدان را روی زمین گذاشتم، پیرمرد کالسکه‌چی رویش را برگرداند و گفت:

I put the suitcase on the ground, and the old carriage driver turned his face and said: