The narrator’s fatherپدر

من همیشه شکل پدرم را پیش خودم همین‌جور تصور می‌کردم.

I had always pictured my father’s appearance to myself in just this way.

اما مثل اینکه به من الهام شد؛ بالای رف یک بغلی شراب کهنه که از پدرم به من ارث رسیده بود داشتم.

But it was as though I received an inspiration; on the high shelf I had a flask of old wine that I had inherited from my father.

اصلاً مادر او مادر من هم بود؛ چون من اصلاً مادر و پدرم را ندیده‌ام

In fact her mother was my mother too; for I never saw my mother and father,

از پدر و مادرم چندجور حکایت شنیده‌ام، فقط یکی از این حکایتها که ننه‌جون برایم نقل کرد پیش خودم تصور می‌کنم باید حقیقی باشد.

I have heard several kinds of stories about my father and mother; I imagine to myself that only one of these stories, which Naneh-Joon told me, must be true.

ننه‌جون برایم گفت که پدر و عمویم برادر دوقلو بوده‌اند، هردو آنها یک شکل، یک قیافه و یک اخلاق داشته‌اند و حتی صدایشان یکجور بوده بطوری که تشخیص آنها از یکدیگر کار آسانی نبوده است.

Naneh-Joon told me that my father and uncle had been twin brothers; both had the same form, the same appearance, and the same disposition, and even their voices were alike, so that distinguishing them from one another had not been easy.

پدرم در شهر بنارس بوده و عمویم را به شهرهای دیگر هند برای کارهای تجارتی می‌فرستاده.

My father was in the city of Benares and would send my uncle to other Indian cities on business.

بعد از مدتی پدرم عاشق یک دختر باکرهٔ بوگام‌داسی ـ رقاص معبد لینگم ـ می‌شود.

After a time my father falls in love with a virgin girl, a Bogam-dasi—the dancer of the Lingam temple.

این حرکات که مفهوم مخصوصی دربر داشته و بدون زبان حرف می‌زده است چه تأثیری ممکن است در پدرم کرده باشد؟

What effect might these movements, which bore a particular meaning and spoke without language, have had upon my father?

همهٔ اینها یادگارهای دور و کشته‌شدهٔ پدرم را بیدار کرده.

All these awakened the distant, dead memories of my father.

پدرم به‌قدری شیفتهٔ بوگام‌داسی می‌شود که به مذهب دختر رقاص ـ به مذهب لینگم ـ می‌گرود؛ ولی پس از چندی که دختر آبستن می‌شود او را از خدمت معبد بیرون می‌کنند.

My father becomes so enamored of the Bogam-dasi that he adopts the religion of the dancing girl—the religion of Lingam; but after a while, when the girl becomes pregnant, they expel her from temple service.

ولی مثل اینکه سلیقه و عشق او هم با سلیقهٔ پدرم جور درمی‌آمده، یک‌دل نه صد دل عاشق مادر من می‌شود و بالاخره او را گول می‌زند،

but apparently his tastes and loves also agreed with my father’s; he falls in love with my mother not with one heart but with a hundred, and finally deceives her,

چون شباهت ظاهری و معنوی که با پدرم داشته این کار را آسان می‌کند.

because the outward and inward resemblance that he bore to my father makes this easy.