The cobra ordeal

من تازه به‌دنیا آمده بودم که عمویم از مسافرت خود به بنارس برمی‌گردد

I had only just been born when my uncle returns from his journey to Benares,

ولی مثل اینکه سلیقه و عشق او هم با سلیقهٔ پدرم جور درمی‌آمده، یک‌دل نه صد دل عاشق مادر من می‌شود و بالاخره او را گول می‌زند،

but apparently his tastes and loves also agreed with my father’s; he falls in love with my mother not with one heart but with a hundred, and finally deceives her,

چون شباهت ظاهری و معنوی که با پدرم داشته این کار را آسان می‌کند.

because the outward and inward resemblance that he bore to my father makes this easy.

همینکه قضیه کشف می‌شود مادرم می‌گوید که هردوی آنها را ترک خواهد کرد، مگر به این شرط که پدر و عمویم آزمایش مارناگ را بدهند

As soon as the affair is discovered, my mother says she will leave them both unless my father and uncle undergo the cobra ordeal

و هرکدام از آنها که زنده بمانند به او تعلق خواهد داشت.

and she will belong to whichever of them remains alive.

آزمایش از این قرار بوده که پدر و عمویم را بایستی در یک اطاق تاریک مثل سیاهچال با یک مارناگ بیندازند

The ordeal consisted in putting my father and uncle into a dark room like a dungeon together with a cobra,

و هریک از آنها که او را مار گزید طبیعتاً فریاد می‌زند، آنوقت مارافسا در اطاق را باز می‌کند و دیگری را نجات می‌دهد و بوگام‌داسی به او تعلق می‌گیرد.

and whichever one is bitten by the snake will naturally cry out; then the snake-charmer opens the room’s door, saves the other, and the Bogam-dasi belongs to him.

قبل از اینکه آنها را در سیاهچال بیندازند پدرم از بوگام‌داسی خواهش می‌کند که یکبار دیگر جلو او برقصد، رقص مقدس معبد را بکند،

Before they are put into the dungeon, my father asks the Bogam-dasi to dance before him once again, to perform the sacred temple dance,

او هم قبول می‌کند و به آهنگ نی‌لبک مارافسا جلو روشنایی مشعل با حرکات پرمعنای موزون و لغزنده می‌رقصد و مثل مارناگ پیچ‌وتاب می‌خورد.

she agrees and dances to the snake-charmer’s reed pipe before the torchlight with meaningful, rhythmic, gliding movements, and twists like a cobra.

بعد پدر و عمویم را در اطاق مخصوصی با مارناگ می‌اندازند.

Then they put my father and uncle into a special room with the cobra.

عوض فریاد اضطراب‌انگیز، یک نالهٔ مخلوط با خندهٔ چندش‌ناکی بلند می‌شود، یک فریاد دیوانه‌وار.

Instead of a cry of anguish, a moan mixed with revolting laughter rises, a mad cry.

در را باز می‌کنند، عمویم از اطاق بیرون می‌آید، ولی صورتش پیر و شکسته و موهای سرش از شدت بیم و هراس،

They open the door; my uncle comes out of the room, but his face is old and broken and his hair, from the intensity of fear and terror,

صدای لغزش و سوت مار خشمگین که چشمهای گرد و شرربار و دندانهای زهرآگین داشته و بدنش مرکب بوده از یک گردن دراز که منتهی به یک برجستگی شبیه به قاشق سرکوچک می‌شده،

the sound of the sliding and hissing of the angry snake with round, spark-filled eyes and venomous teeth, whose body consisted of a long neck ending in a swelling like a small-headed spoon,

از شدت وحشت عمویم با موهای سفید از اطاق خارج می‌شود.

from the intensity of horror, my uncle emerges from the room with white hair.

مطابق شرط و پیمان بوگام‌داسی متعلق به عمویم می‌شود.

According to the condition and agreement, the Bogam-dasi becomes my uncle’s.

یک چیز وحشتناک! معلوم نیست کسی که بعد از آزمایش زنده مانده پدرم یا عمویم بوده است.

A terrible thing! It is not known whether the person who survived the ordeal was my father or my uncle.

چون در نتیجهٔ این آزمایش اختلال فکری برایش پیدا شده بوده، زندگی سابق خود را به‌کلی فراموش کرده و بچه را نمی‌شناخته.

For as a result of this ordeal he had suffered a mental disturbance, had completely forgotten his former life, and did not recognize the child.

از این‌رو تصور کرده‌اند که عمویم بوده است.

Therefore they assumed he was my uncle.

آیا همهٔ این افسانه مربوط به زندگی من نیست؟

Is not all this legend connected to my life?

یا انعکاس این خندهٔ چندش‌انگیز و وحشت این آزمایش تأثیر خودش را در من نگذاشته و مربوط به من نمی‌شود؟

Or has the echo of this disgusting laughter and the terror of this ordeal not left its effect on me, and is it not connected with me?