Indiaهندوستان

همیشه یک درخت سرو می‌کشیدم که زیرش پیرمردی قوزکرده شبیه جوکیان هندوستان عبا به خودش پیچیده، چنباتمه نشسته و دور سرش شالمه بسته بود و انگشت سبابهٔ دست چپش را به حالت تعجب به لبش گذاشته بود.

I always drew a cypress tree beneath which a hunchbacked old man, resembling the yogis of India, had wrapped a cloak around himself, sat squatting, tied a turban around his head, and placed the forefinger of his left hand against his lips in astonishment.

و حتی به توسط عمویم از این جلد قلمدانها به هندوستان می‌فرستادم که می‌فروخت و پولش را برایم می‌فرستاد.

and I even sent these pen-case covers to India through my uncle, who sold them and sent me the money.

فقط یک دختر رقاص بتکدهٔ هند ممکن بود حرکات موزون او را داشته باشد.

Only a dancing girl of an Indian temple could have had her rhythmic movements.

بالاخره هردوی آنها شغل تجارت را پیش می‌گیرند و در سن بیست سالگی به هندوستان می‌روند

Finally both of them take up trade and at the age of twenty go to India

و اجناس ری را از قبیل پارچه‌های مختلف مثل منیره، پارچهٔ گلدار، پارچهٔ پنبه‌ای، جبه، شال، سوزن، ظروف سفالی، گل سرشور و جلد قلمدان به هندوستان می‌بردند و می‌فروختند.

and take goods from Ray, such as various fabrics including monireh, flowered cloth, cotton cloth, robes, shawls, needles, earthenware vessels, washing clay, and pen-case covers to India and sell them.

پدرم در شهر بنارس بوده و عمویم را به شهرهای دیگر هند برای کارهای تجارتی می‌فرستاده.

My father was in the city of Benares and would send my uncle to other Indian cities on business.

یک آهنگ ملایم و یکنواخت که مردهای لخت شالمه‌بسته می‌زده‌اند، آهنگ پرمعنی که همهٔ اسرار جادوگری و خرافات و شهوتها و دردهای مردم هند در آن مختصر و جمع شده بوده

a gentle and monotonous tune played by naked turbaned men, a meaningful tune in which all the secrets of sorcery, superstitions, lusts, and sufferings of the people of India were condensed and gathered,

بوی مجری دوا، بوی دواهایی که در اطاق بچه‌داری نگه می‌دارند و از هند می‌آید، روغنهای ناشناس سرزمینی که پر از معنی و آداب و رسوم قدیم است لابد بوی جوشانده‌های مرا می‌داده.

The smell of a medicine case, the smell of medicines kept in a nursery and brought from India, the unknown oils of a land full of meaning and ancient customs, must have smelled like my medicinal decoctions.

دایه‌ام گفت وقت خداحافظی مادرم یک بغلی شراب ارغوانی که در آن زهر دندان ناگ ـ مار هندی ـ حل شده بود برای من به‌دست عمه‌ام می‌سپارد.

My nurse said that at parting my mother entrusted to my aunt, for me, a flask of purple wine in which the venom of the fang of a nag—an Indian snake—had been dissolved.

شاید الآن که من مشغول نوشتن هستم او در میدان یک شهر دوردست هند، جلو روشنایی مشعل، مثل مار پیچ‌وتاب می‌خورد و می‌رقصد.

Perhaps now, while I am occupied with writing, she is twisting and dancing like a snake in the square of a distant city of India, before the light of a torch.

رویش یک پیرمرد قوزکرده شبیه جوکیان هند شالمه بسته زیر یک درخت سرو نشسته بود و سازی شبیه سه‌تار در دست داشت و یک دختر جوان خوشگل مانند بوگام‌داسی رقاصه بتکده‌های هند دستهایش را زنجیر کرده بود و مثل این بود که مجبور است جلو پیرمرد برقصد!

On it a hunchbacked old man, resembling an Indian ascetic and wearing a turban, sat beneath a cypress tree, holding an instrument resembling a setar, while a beautiful young girl, like a Bugam-Dasi, a dancer from the temples of India, had her hands chained and seemed compelled to dance before him!

ترس اینکه کرم توی پاشویه حوض خانه‌مان مار هندی بشود؛

the fear that a worm in the washing basin of our house’s pool might become an Indian snake;