The butcher’s shopدکان قصابی

ناگهان دیدم در همین وقت گونه‌های او کم‌کم گل انداخت، یک رنگ سرخ جگرکی مثل رنگ گوشت جلو دکان قصابی جان گرفت

Suddenly I saw that at that moment her cheeks gradually flushed; a dark liver-red color, like the color of meat in front of a butcher’s shop, came to life,

از تمام منظرهٔ شهر، دکان قصابی حقیری جلو دریچهٔ اطاق من است که روزی دو گوسفند به‌مصرف می‌رساند.

Of the entire view of the city, there is a humble butcher’s shop before my room’s window, which uses up two sheep a day.

و دو طرفشان لش گوسفند آویزان شده، جلو دکان می‌آورند.

with sheep carcasses hanging from either side of them, are brought before the shop.

بعد دوتا از آنها را انتخاب می‌کند، دنبهٔ آنها را با دستش وزن می‌کند، بعد می‌برد و به چنگک دکانش می‌آویزد.

then chooses two of them, weighs their fat tails in his hand, then takes them and hangs them on the hooks in his shop.

روزبه‌روز تراشیده می‌شدم، خودم را که در آینه نگاه می‌کردم گونه‌هایم سرخ و رنگ گوشت جلو دکان قصابی شده بود.

Day by day I wasted away; when I looked at myself in the mirror, my cheeks had become red, the color of meat before a butcher’s shop.

بیدار که می‌شدم روی گونه‌هایم سرخ به رنگ گوشت جلو دکان قصابی شده بود.

When I woke, my cheeks had become red like the meat before a butcher’s shop.

سر شب از پای منقل تریاک که بلند شدم از دریچه اطاقم به بیرون نگاه کردم؛ یک درخت خشک سیاه با در دکان قصابی که تخته کرده بودند پیدا بود.

At the beginning of the night, when I got up from beside the opium brazier, I looked out through my room’s window; a dry black tree and the boarded-up door of the butcher’s shop could be seen.

مرد قصاب دست چربش را به سبیلش کشید، نگاه خریداری به گوسفندها انداخت و دوتا از آنها را به زحمت برد و به چنگک دکانش آویخت.

The butcher ran his greasy hand over his moustache, examined the sheep with a buyer’s eye, and with difficulty carried two of them and hung them on the hooks in his shop.

حتی مرد قصاب هم آمد برای ثواب هفت قدم دنبال تابوت رفت و به دکانش برگشت. ولی پیرمرد بساطی از سر سفره خودش جم نخورد.

Even the butcher came, walked seven steps behind the coffin for religious merit, and returned to his shop. But the old peddler did not budge from his spread-out wares.

برای کسانی که به فراخور دنیا آفریده شده بودند و از زورمندان زمین و آسمان مثل سگ گرسنه جلو دکان قصابی که برای یک تکه لثه دم می‌جنباند، گدایی می‌کردند و تملق می‌گفتند.

for those who had been created to suit the world and who begged and flattered the powerful of earth and heaven like a hungry dog wagging its tail before a butcher’s shop for a scrap of gristle.

وسواس اینکه پاهای سگ جلو دکان قصابی مثل سم اسب صدا بدهد؛ دلهره اینکه پیرمرد خنزرپنزری جلو بساطش به خنده بیفتد—آنقدر بخندد که جلو صدای خودش را نتواند بگیرد—؛

the obsession that the paws of the dog before the butcher’s shop might sound like horse hooves; the apprehension that the old junk dealer before his wares might burst into laughter—laugh so hard he could not stop the sound of his own voice—;

سرفه‌هایی که صدای سرفه یابوهای سیاه لاغر جلو دکان قصابی را می‌داد، اجبار انداختن خلط و ترس اینکه مبادا لکه خون در آن پیدا بشود—

Coughs that sounded like the coughs of the thin black packhorses in front of the butcher’s shop, the necessity of spitting out phlegm and the fear that a spot of blood might appear in it—