The oil lampپیه‌سوز

هوا هنوز گرگ و میش بود. یک پیه‌سوز سر طاقچه اطاقم می‌سوخت، یک رختخواب هم گوشه اطاق افتاده بود.

It was still twilight. A tallow lamp was burning on the shelf of my room; bedding was also lying in the corner of the room.

می‌خواستم دل‌پری خودم را روی کاغذ بیاورم. بالاخره بعد از اندکی تردید، پیه‌سوز را جلو کشیدم و اینطور شروع کردم:

I wanted to put the fullness of my heart onto paper. Finally, after a little hesitation, I drew the tallow lamp toward me and began in this way:

این سایه شومی که جلو روشنایی پیه‌سوز روی دیوار خم شده و مثل این است که آنچه که می‌نویسم به دقت می‌خواند و می‌بلعد.

This ominous shadow, bent upon the wall before the light of the tallow lamp, that seems to read carefully and swallow whatever I write.

کسانی هستند که از بیست سالگی شروع به جان‌کندن می‌کنند در صورتی که بسیاری از مردم فقط در هنگام مرگشان خیلی آرام و آهسته مثل پیه‌سوزی که روغنش تمام بشود خاموش می‌شوند.

There are people who begin dying at twenty, whereas many people go out only at their death, very quietly and slowly, like an oil lamp whose oil has run out.

دوباره سکوت و تاریکی همه جا را فرا گرفت. من پیه‌سوز اطاقم را روشن نکردم؛ خوشم آمد که در تاریکی بنشینم.

Once more silence and darkness enveloped everything. I did not light the oil lamp in my room; I liked sitting in the dark.

همینکه بلند شدم پیه‌سوز را روشن بکنم آن هیکل هم خودبخود محو و ناپدید شد.

As soon as I got up to light the oil lamp, that figure too vanished of itself.

ترس اینکه تکه نان لواشی که به زمین می‌افتد مثل شیشه بشکند؛ دلواپسی اینکه اگر خوابم ببرد روغن پیه‌سوز به زمین بریزد و شهر آتش بگیرد؛

the fear that a piece of lavash bread falling to the floor might break like glass; the worry that if I fell asleep the oil lamp’s oil would spill on the ground and the city catch fire;

و به همان حالت مثل وقتی که پای بساط تریاک می‌نشستم، مثل پیرمرد خنزرپنزری که جلو بساط خودش می‌نشیند، جلو پیه‌سوزی که دود می‌زد مانده بودم.

and I remained in the same state, as when I sat by the opium apparatus, like the old junk dealer who sits before his wares, before a smoking oil lamp.

از سر جایم تکان نمی‌خوردم، همان‌طور که به دودهٔ پیه‌سوز خیره نگاه می‌کردم، دوده‌ها مثل برف سیاه روی دست و صورتم می‌نشست.

I did not move from my place; as I stared at the soot of the oil lamp, soot settled on my hands and face like black snow.

بوی تند شهوت‌انگیز روغن صندل که در پیه‌سوز ریخته بودند در دماغم پیچیده بود.

The sharp, sensual smell of sandalwood oil that had been poured into the oil lamp filled my nostrils.

در اطاقم که برگشتم جلو پیه‌سوز دیدم که پیرهن او را برداشته‌ام؛ پیرهن چرکی که روی گوشت تن او بود؛

When I returned to my room, before the oil lamp I saw that I had taken her shirt—the dirty shirt that had lain against the flesh of her body;

جلو پیه‌سوزی که دود می‌زد با پوستین و عبایی که به خودم پیچیده بودم و شال‌گردنی که بسته بودم به‌حالت کپ‌زده سایه‌ام به دیوار افتاده بود.

Before the smoking oil lamp, with the fur coat and cloak I had wrapped around myself and the scarf I had tied on, my shadow fell upon the wall in a hunched posture.